Çocuklar İstismara Uğradıklarını Söyleyemezler!



     Bu sabah da çocuklar için bilgisayarımın başına geçtim. Bugün belki de gözümüzün önündeki      çocuklar istismara uğruyor ama söyleyemiyorlardır diye düşündüm! Geçen aylarda çıkan bir haberden      bahsetmek isterim. Bu haber twitter sayfamda da var, görmek isterseniz (@tulinblogger). Üç yaşındaki      bir kız çocuğuna cinsel istismar söz konusu, hem de anaokulunda! (Düşününce kanım çekiliyor.)      Ailelerin evlatlarını öğretmenlerine, çocuk gelişimcilere güvenip emanet ettiği anaokulunda! Bu adiliği      kimin yaptığı da kesin değilmiş ve çocuk ona ne olduğunun bile farkında değil. Belki de sıkıntısını      anlatamıyordur… Anne babasının ona kızacağından mı korkuyor, anlatacaklarının ayıp karşılanacağını,      etraftakilerin dalga geçeceğini düşündüğü için mi korkuyor kim bilir.
     Çocuklar neden istismara uğradıklarını söyleyemezler beraber bakalım…
     İlk olarak çocuk olayın ne olduğunu idrak edememiş olabilir, bu olayı yeterli düzeyde anlatacak      kadar bilgisi olmayabilir; bazı şeylere nasıl isim vereceğini bilemez.
     Çocuk kendisine yapılanların ne olduğunu anlamayabilir ancak kötü bir şey olduğunu biliyordur ve      suçluluk duygusu hissedebilir. Çoğu zaman da eğer başına gelenleri anlatırsa ailesi tarafından      cezalandırılmaktan korkarlar. Eğer cinsiyetin ne demek olduğunun farkına vardıkları yaşlarda iseler      belki de yaşadıklarını anlatmanın ayıp olacağından korkuyor olabilirler.

     Aile büyüklerinin içerisinde cinsel konuları konuşmak hakkında çok sert olan bireyler olabilir,  çocuk      bu konuyu ailesine açmak istese bile bu durumda açamaz. Veya çocuk istismar eden bireye karşı      saygı - sevgi besliyordur ama bu kişinin ona karşı yaptığı davranışlarından hoşlanmıyordur.

     Çocuktan faydalanan kişi çocuğu bir şekilde bu davranışlarının aslında iyi bir şey olduğu konusunda      kandırmış ve karşılığında çocuğa sevdiği bir şeyi vermiş olabilir. Veya istismarcı çocuğu eğer bu      konudan birilerine bahsederse kendine veya sevdiklerine zarar geleceği konusunda tehdit etmiş olabilir.

     Etrafında veya duyduklarında daha önceden istismara, tecavüze uğrayan çocuklar hakkında      kötü ve aşağılayıcı sözler sarf edilmişse çocuk kendini değersiz hissetmeye başlar ve anlatınca      kendisinin de aşağılanacağını düşünür. Hatta ailesinin bu yüzden onu sokağa atacağından bile korkar.

     Eğer çocuk ergenlik dönemine yakın yaşlarda ise ve sevdikleri tarafından yapılan cinsel istismar      sırasında cinsel uyarılma hissetmişse duyguları karışmış olabilir. Yapılanların ona da bir şeyler      hissettirdiğini ve bu durumun aslında kendi suçu olduğunu düşünmeye başlar.
     Bu şeyler bana yapılırken neden engellemeye çalışmadım ya da daha fazla karşı koyabilirdim ama      yapmadım dürtüsü ile güçlenen suçluluk duygusu çocuğu içine kapanmaya sevk edebilir.
 Çocuğun ailesi daha önceden iyi niyetle, arkadaşlarının eksik veya kötü yönlerini başkalarına      söylemenin ispiyonculuk olacağını, arkadaşları ile alay etmemesi gerektiği gibi şeyler söylediyse, çocuk  bu durumu ebeveynlerine anlatmanın istismarcı hakkında ispiyonculuk yapmak olacağını düşünebilir.

     Peki Eğer Söyleyemiyorlarsa Çocukların İstismara Uğradıklarını Nasıl Anlayabilirim?
     Çocuk durduk yere ağlama veya sinir nöbetleri geçiriyorsa,
     Konuşmayı tamamen kesmişse veya içine kapanık bir hale bürünmüşse,
     Yeme bozukluğu gösteriyor, düzenli uyumuyorsa,
     Daha önceden tanıdıkları ve sevdikleri kişilerle veya yeni tanıdıklarıyla yalnız başına kalmak      istemiyorlarsa veya onları görmek istemiyorlarsa,
     Daha önceden sizin aile içerisinde hiç kullanmadığınız veya ona öğretmediğiniz cinsellikle alakalı      kelimeleri kullanmaya başladılarsa,
     Arkadaşları tarafından dışlanmaktan korkar halde okula veya sosyal etkinliklere gitmekten      korkuyorsa,
     İntihar girişiminde bulunduysa ya da kendini çok değersiz hissettiğiyle alakalı negatif sözler sarf      ediyorsa,
     Başka çocuklarla cinsel içerikli sözler kullanarak oyun oynamaya başladıysa,
     Buluğ çağındaki çocuk madde bağımlısı olmaya eğilim gösteriyorsa,
     Sıkça başının, karnının ve genital bölgelerinin ağrıdığını veya acıdığını dile getiriyorsa,
     Genital bölgelerinde şişlik, kızarıklık, morluk veya iltihap gibi durumlar oluyorsa,
     Vücudunda özellikle birkaç yeri sürekli temizleme isteğindeyse,
     MAALESEF çocuk, istismara uğramış olabilir. L

     İstismara Uğradığını Anladığınız Çocuğa Nasıl Yaklaşmalısınız?
     Çocuğun başına ilk defa gelmiş veya tekrarlanan istismar olayları çocukları psikolojik, fiziksel ve      sosyal yönden yaralar. Çocuğa bir anda bağırmak, olanları yüksek sesle tekrarlamak gibi abartılı      tepkiler göstermemeye çalışın çünkü çocuğun korku ve kaygısını daha da arttırırsınız.
     Çocuk eğer olayla alakalı konuşmak istiyorsa daha çok onu dinlemeye çalışın, paniklemiş bir halde      ne dedi ne yaptı nerede yaptı gibi sorular sormanız çocuğu daha da içine kapanık hale getirebilir.      Çocuğa hiçbir konuda baskı yapmayın. Bu sorular yerine sen ne hissettin, kendine kızman gerekmiyor      gibi cümleler kurabilirsiniz.
     Çocuk size olay ve kişi hakkında bilgi verdiği zaman bunlar hakkında çocuğun yanında yorumlar      yapmamaya çalışın. Olayın kendi suçu olmadığını ve her şeyin düzeleceğini üzerine bastırarak söyleyin.      Sizin onun için yapmanız gerekenleri, bundan sonra neler olacağını ve eğer psikolojik yardım      alacaksa kimlerle neden görüşeceğini nazik bir dille ve suçluluk duygusu yaratmayacak şekilde çocuğa      açıklayın. Çocuğun güvende olduğunu, onu koruduğunuzu ve sevdiğinizi söylemeniz onu      rahatlatacaktır.

     Her ülkede olduğu gibi bizim ülkemizde de maalesef çocuk ihmali ve istismarı var. Dilerim dünyada      hiçbir çocuk insana yaraşır yaşama hakkından mahrum bırakılmaz ve istismarlar en kısa zamanda son      bulur…